બા « અમથા અમસ્તા

બા

baa3

અહિં તહિં વિહરતી શબરી
અને એકઠાં થયેલાં મીઠાં બોરથી
ટેવાયેલું નામ
રામ રામ

પડખું ફેરવતાં
ખેંચાતી માળાના મણકાઓ
અને છાતીમાં ડૂબતાં જતાં
તારાઓનું ગ્રામ
રામ રામ

રાહુ જુએ, પણ
કોની એ ના જાણે
આંખ ન માંગે આરામ

This entry was posted on March 30, 2009 at 12:57 pm and is filed under Gujarati, Gujarati Poems, kavita, કવિતા, ગુજરાતી with tags કવિતા, બા, Gujarati, kavita, poems. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed You can leave a response, or trackback from your own site.