Archive for poems

જિંદગીને..

Posted in કવિતા, ગુજરાતી, Gujarati, Gujarati Poems, kavita, Uncategorized with tags , , , , , on એપ્રિલ 1, 2009 by ruchir

shraddha 

 

 

 

મારાં વહી જતા ઊચ્છવાસોમા
ઉડી જતી પરીઓ
તમે ખોવાઈ ના જશો..,

અંધારી રાત્રે હું
સાવ એકલો
ચાલવા નિકળી પડયો હોઉં તો
મળી લેજો મને
રસ્તામાં આવતાં
મંદિરના માતાજીની મૂર્તિ બનીને,
આપણી આ મુલાકાત નો સાક્ષી હશે
ખુણામાં બળતો
એકમાત્ર સ્થિર
અખંડદિવો

અને હું મુંઝવાતો હોઉં એકલો
કોઈ નવા જ મિત્રનું ઘર શોધતાં
શિયાળામાં દૂરની સાવ અજાણી જગાએ
તો  આવી જજો મને શોધતાં
ફટફટીયાપર મૂંછાળો માણસ બનીને
પહોંચાડી જજો મને મારા દોસ્તને ત્યાં
જ્યાં મારી રાહ જોતું હોય સાંજનું વાળું
અને મગફળીના ગરમ ઢગલાપર સૂતાં
સંભળાતી તેની વાતો

તમે આવી ચડો ક્યારેક કોઈ બપોરે
ટપાલી સાથે ટપાલ બનીને
તો થોડી રાહ જોજો,
જરાજરા હાંફી રહેલા ટપાલીને હું
પાણીનું પુછીશ
અને જ્યારે એ
અજાણ્યા હોવાની ઝાંખી શરમથી
પાણીને ઊંચેથી ઝટ
ગટગટાવી રહ્યો હશે ત્યારે
તેની દાઢીએથી નીંતરીને ટપકતી હશે
મારી તમનેજ મળવાની ઉત્સુકતા
તમે પણ રાહ જોજો

ઉનાળામાં બધાં સાથે
ધાબે સૂતો હોઉં ને
અચાનક જાગતાં
મારી સીધી નજર
શોધશે તમને આકાશમાં
જો ઝબકી જાઓ તમે ક્યાંક
સુરેખ સ્મિતાળો ખરતો તારો બનીને તો
ભલે આપણી નજર નહિં મળે પણ
આકાશના કોઈ અણધાર્યાં ખૂણે
તમને મળ્યાંનો આનંદ તો હશેજ
તમને મળી લીધાં નો આનંદ
મારા એકલા અટુલા વિચારનિવ્રુત્ત મનની
બહુ કિંમતી મૂડી હશે..

તમે આવતાં રહેજો રાત્રે
અડધી બીડાયેલી આંખે સૂતાં
બાળકની દાદીમાંની વાર્તાઓમાં
એ બાળકે વાર્તા દરમ્યાન પુછેલા
તેના ચહેરા જેવા નિર્દોષ રુપાળાં પ્રશ્નોમાં
અને તે પ્રશ્નોના ડહાપણ ભીનાં
પોચાં તર્કવાળાં, બોખાં પ્રત્યુત્તરોમાં
જે સાંભળશે ખુલ્લામોંની અપલક જિજ્ઞાસા..
તમો શોષાઈને
મિંચાઈ જજો તેમાં
આખેઆખાં

Advertisements

બા

Posted in કવિતા, ગુજરાતી, Gujarati, Gujarati Poems, kavita, Uncategorized with tags , , , , on માર્ચ 30, 2009 by ruchir

baa3

અહિં તહિં વિહરતી શબરી
અને એકઠાં થયેલાં મીઠાં બોરથી
ટેવાયેલું નામ
રામ રામ

પડખું ફેરવતાં
ખેંચાતી માળાના મણકાઓ
અને છાતીમાં ડૂબતાં જતાં
તારાઓનું ગ્રામ
રામ રામ

રાહ જુએ, પણ
કોની એ ના જાણે
આંખ ન માંગે આરામ

આકર્ષણ

Posted in કવિતા, ગુજરાતી, Gujarati, Gujarati Poems, kavita with tags , , , , , , on માર્ચ 29, 2009 by ruchir

sns1

 

હું તને પામી રહ્યો છું
તારા વિસ્તારનું
એક અન્ત્યબિંદુ થઈ

તારા સૂરોને
મન આશ્લેષમાં લઈ
વહાલ કરતું રહે છે
તે છતાં
તને શોધું છું હું
છાને છપને,
અંદરના મૌનમાં
તારું સઘળું સંગીત્
શાંત થયા પછી

તારી પગરજની ગંધ
મિશ્ર થયા પછી
ગુલાબની પાંદડીનું જેમ ગૌરવ વધે છે તેમ
પાર્થિવ સંઘર્ષોમા વધી રહ્યું છે
મારું આત્મગૌરવ

તારાથી ઘણેજ દૂર એવો હું
દોડી રહ્યો છું પળેપળે
ફેલાએલી બાંહો લઇને
તારી તરફ
કોણ જાણે કેટલીય ટેકરીઓ,
ખીણો ને આકાશ વિસ્તરેલાં છે
મારી ને તારી વચ્ચે
છતાં પણ એકજ વાત મનમાં કે
હું દોડી રહ્યો છું
બસ તારી તરફ

મંથન

Posted in કવિતા, ગુજરાતી, Gujarati, Gujarati Poems, kavita with tags , , , , on માર્ચ 28, 2009 by ruchir

manthan1

મન નાચતું
ખાટી છાશ જેવું ઘમ્મરઘમ

ઉછળતું સફે્દ ઉત્સાહી છોળોમાં
છીણાઈ પાછું પડતું
અનેક નીતરતી બુંદોમાં

અંદર મથતું પોત પકડવા
‘ક્યાં છે માખણ?’
પૂછતું ફરતું
સફેદી અવાક સૌ કણકણને
મુંઝાતું અનુત્તરોમાં

ખટાશ – હસી લઈ અવહેલે
આડશ થઈ સમયને ઠેલે
છતાં મગ્ન એ
વિરલ લયે ખળખળી
ધસે અંદર એ
વળી વળી ને
ઢંઢોળે આખી જાત,
પામવા
એક વિરંગી અંધારા નો અર્ક
સ્વભાવે હોવાનો એક તર્ક

ત્યાંજ હજી છોળાયેલું, થઇ ફીણ ફરે, ઉપરે;
મનના મંથનનું હળવું એક, તાત્પર્ય તરવરે..

મારું જૂનું ઘર

Posted in કવિતા, ગુજરાતી, Gujarati, Gujarati Poems, kavita with tags , , , on માર્ચ 27, 2009 by ruchir

 

home1

મારૂં જૂનું ઘર

મારે જવુંતું ખૂંદવા ડૂંગરાં હતો અફર્,
આવી ગયું રસ્તામાં પણ મારૂંજ જૂનું ઘર
મનમાં તરંગો જાણે મે સંઘ્યૂં કોઈ અત્તર
આવી ગયું રસ્તામાં જો મારુંજ જૂનું ઘર!

જેની દિવાલો મારા બચપણથી તરબતર
જેની સિઢીમાં મારા વર્ષોની ચઢઊતર
ડર જ્યાં હજી અજાણ્યા બાવાનો કારગર
આવી ગયું રસ્તામાં જો મારુંજ જૂનું ઘર!

હજુ યાદ છે કે રમતાં ફૂટી ગયો જો કાચ
ડોશી પેલી ગાળો મંહિ સહૂની કરે કબર
એ કયાં હશે આજે એનો કોઈ નથી ઉત્તર
આવી ગયું રસ્તામાં જો મારુંજ જૂનું ઘર!

દફ્તર મુકી બાજુએ કેવી રમતાતાં બાજી
કરતું કોઇ અંચઈ તેને ચુંટલીઓના નસ્તર
પણ થઈ જતું ત્યારે બધું થોડાકમાં સરભર,
આવી ગયું રસ્તામાં જો મારુંજ જૂનું ઘર!

નાજુક પેલી જાંબુડી તેને પાતળું આજે થડ
ઠળિયો મેં વાવ્યોતો એ કયા જાંબુની અંદર
વિજ્ઞાનમાં હશે શં કોઇ વ્યાજબી ઉત્તર??
આવી ગયું રસ્તામાં જો મારુંજ જૂનું ઘર!

હશે એ ગાય ક્યાં જે આવતી’તી બારીની પાસે
ને બેસી ચાવતી મારો સમય આ ઓટલા ની ઉપર
તેનાં બે શિંગડે જામ્યાં હશે મારા સમયના થર!
આવી ગયું રસ્તામાં જો મારુંજ જૂનું ઘર!

મારી ખોવાઈ છે ચીજો ઘણી આ ઘર ની આસપાસ
અહિં ખોવાયા આનંદો ઘણા મિત્રોથી જે સભર
હું તો ઊમટીજ પડવાનો ભલે જાતો જુદે નગર
આવી ગયું રસ્તામાં જો મારુંજ જુનું ઘર

પગરવ

Posted in કવિતા, ગુજરાતી, Gujarati, Gujarati Poems, kavita with tags , , , on માર્ચ 27, 2009 by ruchir

woods

 

  • પગરવ

કાગળ પર પેન એક
ધસમસતી જાય
    કંઈક રસ્તા ઊઘડે અને
    કંઈક બન્ધ થાય

રસ્તાઓ રસ્તાઓ
ડુંગરા ચોપાસ
    કંઈક નદીઓ કૂદે
    કંઈક સાવ સૂઈ જાય

સૂતા રસ્તાઓ પર
ચાલવાના શોખ
     મને મ્હાલવાના શોખ
     જયાં પગરવ ખોવાય

પગરવ ખોવાય કોઈ
વનરાજીમાં
     જ્યાં વણખેડી કેડી પર
     પગરવ વવાય

વણખેડી કેડી પર
અંધારુ આપઘાતી
      પડછાયા થઈેને
      ઊંચેથી પછડાય

પછડાયા પડછાયા
સળવળ સળવળ
      મરતા પહેલાનું
      થોડું જીવી જાય

સળવળતાં સાપો
પડછાયા બાથ ભરી
      સ્વર્ગની દીશામાં
      ધીમે ચઢતાં જાય

વ્રુક્ષોની ટોચ પર
સાપોની બાથમાંના
      પડછાયા સૂરજ
      બટકે બટકે ખાય

  “પડછાયાઓનો રે
    મોક્ષ ના થાય..!”
     વાવેલો પગરવ
        ધીમુ એ રડી જાય.